Dyskografia

Greatest Lovesongs Vol. 666

Greatest Lovesongs Vol. 666

•  Data: 20 listopada 1997
•  Wydawca: BMG
Pierwsza długogrająca płyta zespołu ujrzała światło dzienne 20 listopada 1997 roku. Zawiera covery m.in. Chrisa Isaak’a „Wicked Game”, czy Blue Oyster Cult “(Don’t Fear) The Reaper.
Cztery z utworów znajdujących się na płycie zostało wypuszczonych jako single przez producenta Hiili Hiilesmaa. Tak samo jak „666 Ways to Love: Prologue”, album został nagrany w Finnvox, MD i Peacemakers w Helsinkach. Gościnnie głosu na krążku użyczyły: Sanna-June Hyde oraz Asta Hannula. Wersja, którą wypuszczono w Finladii, zawierała piosenkę „For You” umieszczoną na pierwszym miejscu. Natomiast w Niemczech ukazała się specjalna edycja z bonusową piosenką „Stigmata Diaboli”.
Po włożeniu płyty w odtwarzacz na wyświetlaczu ukazuje się czas długości: 66:06 i zawiera 66 piosenek z czego 56 jest puste.

Tracklist:

Don’t Fear The Reaper

Your Sweet Six Six Six

Wicked Game (Chris Isaak)

The Heartless

Our Diabolikal Rapture

It’s All Tears (Drown in this Love)

When Love and Death Embrace

The Beginning of the End

For You

Razorblade Romance

him-razorblade-romance

•  Data: 19 grudnia 1999
•  Wydawca: Supersonic Records
Po zdobyciu popularności w Europie, zespół wypuścił swoją drugą płytę w grudniu 1999 roku, zatytułowaną „Razorblade Romance”. To od tego momentu sława zespołu zaczeła niesamowicie wzrastać a to za sprawą singla „Join me in Death”, który sprzedał się w 500,000 egzemplarzy w przeciągu dwóch miesięcy. „Join me in Death” zostało użyte jako soundtrack do europejskiej wersji filmu „13 piętro”. Singiel ten jest pierwszym najlepiej sprzedającym się fińskim singlem w historii.
Podążając za sukcesem osiągniętym w Niemczech, ukazały się kolejne dwa single: „Right Here In My Arms”, oraz „Gone With the Sin”. Dzięki temu sława Him dotarła do takich części Europy jak Wielka Brytania.
Album ten dopiero w 2002 roku ukazał się na rynku amerykańskim. Jednak zespół nie mógł używać swojej nazwy, gdyż istniał już zespół o nazwie HiM. Dlatego też zmieniono nazwę na HER i pod nią też wydano płytę, która teraz stanowi nie lada gratkę kolekcjonerską dla fanów, gdyż wyprodukowano ich tylko 1,000 ponieważ zespół kupił wszelkie prawa do swojej nazwy i reszta płyt ukazał się już pod właściwą nazwą HIM.
Oryginalny, roboczy tytuł tego albumu to Gotham Roll. Piosenka demo zapowiadająca płytę wyciekła do internetu a było to „Too Happy To Be Alive”.

Tracklist:

I Love You (Prelude To Tragedy)

Poison Girl

Join Me in Death

Right Here in My Arms

Gone With The Sin

Razorblade Kiss

Bury Me Deep Inside Your Heart

Heaven Tonight

Death Is In Love With Us

Resurrection

One Last Time

Deep Shadows and Brilliant Highlights

Deep+Shadows++Brilliant+Highlights+him

•  Data: 27 sierpnia 2001
•  Wydawca: GUN Records
W 2001 roku przed ukazaniem się trzeciej płyty, członkowie zespołu HIM stworzyli nowy zespół, Daniel Lioneye. Był to solowy projekt gitarzysty Linde, który przejął wokal i przybrał artystyczny pseudonim Daniel Lioneye. Mige Amour grał na basie natomiast Ville Valo na perkusji. Z tej współpracy narodziła się płyta „King of Rock’n Roll” i „Vol. II”. Chociaż nie osiągnęły one sukcesu komercyjnego, osiągnęły status kultowy.
Po projekcie Daniela Lioneye, ukazała się płyta zespołu „Deep Shadows and Brilliant Highlights”. Była to pierwsza płyta z nowym klawiszowcem, Emersonem Burtonem. Jeszcze raz okupował pierwsze miejsca w rodzimej Finlandii oraz drugie w Niemczech.
Single z tej płyty to: „Pretending”, „In Joy and Sorrow”, „Heartache Every Moment” (singiel zawierający ujęcia koncertowe) i “Close to The Flame”.
Podobnie jak poprzednio pojawiły się problemy z nazwą. Początkowo płyta miała mieć tytuł „Ozzymandias Dargunum” i zawierać 14 piosenek.

Tracklist:

Salt in Our Wounds 

Heartache Every Moment 

Lose You Tonight 

In Joy and Sorrow 

Pretending 

Close to the Flame 

You Are the One (Limited Edition)

Please Don’t Let It Go 

Beautiful 

In Love and Lonely (Limited Edition)

Don’t Close Your Heart 

Love You Like I Do

Love Metal

him-love-metal

•  Data: 14 kwietnia 2003
•  Wydawca: BMG
W kwietniu 2003 roku HIM wypuścił na rynek kolejną płytę „Love Metal”. Była to pierwsza płyta na okładce której już nie widniał wokalista i autor piosenek Ville Valo lecz dobrze znane wszystkim logo zespołu, złoty Heartagram. „The Funeral of Hearts” był pierwszym singlem z tej płyty. Kolejne to „Buried Alive By Love”, w którym to clipie do tej piosenki wystąpiła Juliette Lewis, znana amerykańska aktorka i „The Sacrament”.
To właśnie w tym czasie grupa zaczęła być bardziej rozpoznawalna za oceanem, w Stanach Zjednoczonych gdzie popularny skater, zachwycony muzyką zespołu, zaczął używać jego logo między innymi w swoim programie Viva la Bam oraz promując zespół na wszelkie możliwe sposoby. Bam Margera był również producentem m.in. „Buried Alive for Love”.
W tym czasie pojawił się również krążek “And Love Said No: The Greatest Hits 1997-2004”, który był pierwszym zawierającym największe hity zespołu utwory. Znajdowały się tam dwa nieujawnione dotychczas uwory „And Love Said No” a także cover Neil’a Diamond’a „Solitary Man”.  Wersja digipack wyszła wraz z DVD na którym to znajdowało się piosenek wykonanych na żywo w klubie Semifinal w Helsinkach.

Tracklist:

Buried Alive By Love

The Funeral Of Hearts

Beyond Redemption

Sweet Pandemonium

Soul On Fire

The Sacrament

This Fortress Of Tears

Circle Of Fear

Endless Dark

The Path

Love’s Requiem

Dark Light

dark lights

•  Data: 26 września 2005
•  Wydawca: Sire Records
Piąty album studyjny zespołu, Dark Light, był tym, który już na dobre przełamał się na rynku amerykańskim i zadebiutował na liście „Bilboard 200” na wysokim 20 miejscu. Ukazały się także dwa single „Rip Out the Wings of a Butterfly” i „Killing Loneliness”, oba mają towarzyszący im clip. Kat Von D pojawia się w clipie do utworu „Killing Loneliness” gdzie wykonuje tatuaż na plecach wokalisty a są to oczy Edgara Allana Poe. Kat Von D ukazuje się w tym clipie również w wielu migawkach w całym utworze.
W tym samym roku zespół zagrał na Download Festival razem z Black Sabbath i Velvet Revolver.
Powodzenie tej płyty umożliwiło również poznanie amerykańskiej publiczności poprzednich krążków zespołu. W październiku 2006 roku na oficjalnej stronie internetowej ogłoszono iż Dark Light uzyskała miano Złotej Płyty w USA. To pierwszy zespół z Finlandi, któremu udało się to osiągnąć.
Podczas tourne promującego Dark Light, Mige i Burton napisali razem piosenkę zatytułowaną „Plasma Mullet”, która jest kompletnie odmienna od tego co napisali dotychczas i nie znajduje się ona na żadnej oficjalnej ścieżce. Tylko raz została zagrana publicznie a miało to miejsce w radiu Sirius Satellite Radio gdzie swój program ma Bam Margera. Margera wspomina o niej jako o „piosence żart”.
Na przełomie 2006/2007 HIM wydał swoją drugą i trzecią kompilację utworów noszącą odpowiednio nazwy Uneasy Listening Vol. 1 and Uneasy Listening Vol. 2.
Uneasy Listening Vol.. 1 został wydany w 2006 roku 27 października w Niemczech, 30 października w Wielkiej Brytanii i 14 listopada w Stanach Zjednoczonych. Kompilacja zawiera piętnaście alternatywnych wersji HIM. Są na niej „lżejsze” wersje utworów takich jak: „In Joy and Sorrow”, „The Sacrament”, „Gone with the Sin” i „One Last Time”. Można na niej znaleźć także akustyczną wersję “Pretending”  oraz wersję smyczkową „In Joy and Sorrow”.
Uneasy Listening Vol.. 2 został wydany w 2007 roku 20 kwietnia w Niemczech, 24 kwietnia i 25 kwietnia w pozostałej części Europy, 22 maja w Stanach Zjednoczonych i 25 maja w Australii. Na tej płycie HIM ukazuje się od „cięższej” strony. Płyta zawiera cover zespołu Black Sabbath „Hand of Doom”, remix „Sigillum Diaboli”, wersję „live” “Right Here in My Arms” I remix coveru “Rendezvous With Anus”. Zawiera także inną wersję “Buried Alive by Love”, która początkowo znajdowała się tylko na albumie CKY4: The Latest and The Greatest DVD.

Tracklist:

Vampire Heart

Rip Out the Wings of a Butterfly

Under the Rose

Killing Loneliness

Dark Light

Behind the Crimson Door

The Face of God

Drunk on Shadows

Play Dead

In The Nightside of Eden

Venus (In Our Blood) (Bonus Track)   The Cage (Bonus Track)

Venus Doom

venus doom

•  Data: 14 września 2007
•  Wydawca: Sire Records
Venus Doom został wydany 14 września 2007 w Finlandii, Irlandii i Niemczech, 17 września 2007 na arenie międzynarodowej i 18 września 2007 w USA. Na festiwalu At the Give It a Name Festival HIM zagrał jedna ze swoich nowych piosenek „Dead Lovers Lane”.  Piosenka „Passion’s Killing Floor” znalazła się na ścieżce dźwiękowej do filmu „Transformers”.
Pierwszy singlem z tej płyty był utwór „The Kiss of Dawn”, który wraz z „Passion’s Killing Floor”, „Dead Lovers Lane” i „Sleepwalking Past Hope” stał się podstawą występów na żywo.
Video do „Passion’s Killing Floor” mające swoją premierę w Wielkiej Brytani w Scuzz TV 10 sierpnia 2007. Clip wyreżyserował Meiert Avis.
Następny singiel z tej płyty to „Bleed Well”. Czarno – biały clip do tego singla został nagrany w Orpheum Theatre, który znajduje się w Los Angeles. Zespół został nakręcony podczas sprawdzania dźwięku przed koncertem.
Na 50 rocznicę rozdania nagród Grammy, Matt Tylor i Ville Valo zostali nominowani w kategori Best Boxed/Special Limited Edition za „Venus Doom”. Nie otrzymali oni jednak nagrody.
„Digital Versatile Doom” to pierwsze oficjalne DVD/CD zespołu wydane 29 kwietnia 2008 (początkowo miał być to 1 pierwszy kwietnia ale przesunięto termin). Znajduje się na nim zapis z koncertu ze wspomnianego już wyżej Orpheum Theatre a także sceny zza kulis.

Tracklist:

Venus Doom

Love In Cold Blood

Passion’s Killing Floor

The Kiss Of Dawn

Sleepwalking Past Hope

Dead Lovers Lane

Song Or Sucide

Bleed Well

Cyanide Sun

Screamworks: Love In Theory And Practice

love in theory

•  Data: 9 lutego 2010
•  Wydawca: Sire Records
W dniu 9 czerwca 2009 HIM poinformował w rozmowie telefonicznej z radiem Euro-Rock ,że będą nagrywać swój nowy album w sierpniu 2009 wraz z producentem Matt’em Squire w Los Angeles. Tytuł nowego albumu to „Screamworks: Love In Theory And Practice”. Nagranie albumu rozpoczęła się 3 sierpnia 2009 roku i zakończył w dniu 8 października 2009 roku. W 22 listopada, czyli w urodziny front mana zespołu Ville Valo, ogłosił on ,że nowy album jest już dostępny na oficjalnej stronie internetowej. Album został wydany 8 lutego 2010 w Wielkiej Brytanii i Francji oraz 9 lutego w Stanach Zjednoczonych. Został również wydany w dniu 10 lutego w Japonii i 12 lutego w Niemczech. Ich pierwszy singiel z albumu „Heartkiller” został wydany

8 grudnia.
Ukazał się także drugi album zawierający remixy utworów znajdujących się na tej płycie zmiksowane przez takie gwiazdy jak Tiesto, Morgan Page czy Gavin Russom. Album jest dostępny online na iTunes, Beatport i innych detalistów cyfrowych, ale fizycznym album jest dostępna wyłącznie w sklepach Hot Topic w USA.

Tracklist:

In Venere Veritas

Scared to Death

Heartkiller

Dying Song

Disarm Me (With Your Loneliness)

Love, the Hardest Way

Katherine Wheel

In the Arms of Rain

Ode to Solitude

Shatter Me With Hope

Acoustic Funeral (For Love in Limbo)

Like St. Valentine

The Foreboding Sense of Impending Happiness

Tears on Tape

 

„Tears on Tape” to ósmy studyjny album tego fińskiego zespołu. Ukazał się w kwietniu 2013 roku po długiej przerwie. W Europie jej dystrybucją zajęło się Universal Records, Razor&Tie w Stanach Zjednoczonych oraz Cooking Vinyl’s w Wielkiej Brytanii oraz Irlandii.

Płyta powstała w studiu Finnvox Studio w Helsinkach z zmiksowanie całości materiału zająć się Tim Palmer, który już wcześniej pracował z zespołem. Głównymi singlami promującymi płytę są: „Tears on Tape”, „Into the Night” oraz „All Lips Go Blue”.

Projektem okładki zajął się Daniel P. Carter. Zastąpiono znany wszystkim Heartagram na Heptagram oraz wprowadzono alfabet malachijski zwany także anielskim, który pojawia się także w teledysku promującym utwór „Tears on Tape”. Napis na wężu po odszyfrowaniu jest tekstem z tej właśnie piosenki:

„Tears on tape
I will follow into your heart
Sketching rain from afar
Tears on tape
She surrenders needle in arm
While we dance into the storm”

Tracklist:

1. Unleash The Red
2. All Lips Go Blue
3. Love Without Tears
4. I Will Be The End Of You
5. Tears On Tape
6. Into The Night
7. Hearts At War
8. Trapped In Autumn
9. No Love
10. Drawn & Quartered
11. Lucifer’s Chorale
12. W.L.S.T.D.
13. Kiss The Void

RECENZJA:

30 kwietnia miała miejsce premiera najnowszej płyty zespołu HIM, zatytułowanej „Tears on Tape”. Ville Valo powrócił i znów zabiera fanów w mroczną i poetycką podróż.

HIM powstał w 1991 roku w Finlandii. Na swoim koncie ma już 7 studyjnych płyt i stał się zespołem, który osiągnął wielki międzynarodowy sukces, zdobywając także uznanie m.in. w Stanach Zjednoczonych.
HIM gra charakterystyczny gatunek muzyki, który sam zresztą stworzył, czyli tzw. „love metal”. Swoją ostatnią płytę – „Screamworks: Love in Theory and Practice” wydał w 2010 roku. Niestety, nie odniosła ona większego sukcesu. Zarzucano jej komercyjny wydźwięk, zachłyśnięcie się amerykańskim stylem oraz krytykowano wpływy wielkiej wytwórni płytowej ukierunkowanej na zyski.
Ville Valo rozczarowany porażką powrócił do zimnej Finlandii, by na nowo się odnaleźć. Na efekty jego pracy i reszty kolegów z grupy czekano z niecierpliwością, choć obawiano się już o przyszłość zespołu. Ville usunął się w cień, zespół nie grał koncertów, rezygnując nawet z tradycyjnych, noworocznych występów Helldone w rodzimej Finlandii oraz zerwał kontrakt z dotychczasową wytwórnią.
Jakby tego było mało, perkusista grupy, Gas Lipstick, miał problemy ze zdrowiem, które uniemożliwiały mu granie na instrumencie. Wokalista jednak zaszyty w swoim domu pisał, komponował, tworzył. I teraz, ukazuje światu, co tkwiło w jego sercu, przekładając to na uniwersalny język muzyki.

Album nie jest nowatorski, ale zespół pokazał, że jeszcze ma pasję do muzyki. Jest on powrotem HIM-u do swoich korzeni. Można zauważyć, że słychać na niej wpływy każdego okresu twórczości grupy. Mamy tu stary, dobry love metal, sięgający początków grupy i jej ogromnych sukcesów za sprawą płyty „Razorblade Romance”, mamy łagodniejsze, melodyjne brzmienie „amerykańskiego” wpływu „Screamworks” i mocniejsze gitarowe uderzenie rodem z „Venus Doom”.

Nie można się oszukiwać, że chociaż na płycie Ville brzmi dobrze, to jego głos już nie jest taki, jak kiedyś. Widać to doskonale na koncertach, gdzie wyższe partie sprawiają mu nieco trudności. Jak zawsze mocną stroną i „tajną bronią” jest Linde, czyli gitarzysta. Jest profesjonalistą i naprawdę widać, że wie jak wyciągnąć z gitary maksimum jej możliwości. Jego partie solowe są momentami, których można słuchać bez końca. Reszta zespołu wydaje się być równie w dobrej formie.
„Tears on Tape” to płyta nieco mroczna, zawierająca czasem wręcz wzruszającą muzykę o pięknych poetyckich tekstach, gdzie miłość jest motywem przewodnim. Ma w sobie coś wzniosłego, gdzie jednocześnie Valo śpiewa o niespełnionej miłości ale można wyczuć w niej jakiś rodzaj nadziei. Wydaje się, ze raczej jest to płyta sentymentalna dla długoletnich fanów trwających przy zespole, niż otwarcie się na nowych słuchaczy.
Spośród 13 utworów na uwagę zdecydowanie zasługują „Hearts At War”, „W.L.S.T.D.”, i „Drawn&Quartered”, gdzie „W.L.S.T.D.” absolutnie wiedzie prym i jest to najlepszy utwór na całej płycie, który ma wielki potencjał. Jednak to słowa z „Drawn&Quartered”: „There’s a darkness we need to feel”- śpiewane przez Villle z taką namiętnością w głosie, są prawdziwą esencją płyty.
Catherine Noir
Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s